با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی به رهبری حضرت امام (قدس الله نفس زکیه) آن حکیم فرزانه که آگاهی و بینش عمیقی نسبت به ارکان مختلف نظام داشتند در طول ده ساله حیات بعد از انقلاب خود، توجه خاص و ویژه ای به مجلس داشته و آن را مایه خوشبختی یا بدبختی اجتماع می دانستند و در برهه های مختلف آن را تأیید کرده و مورد حمایت قرار می دادند.
در نظام حکومتی جمهوری اسلامی ایران، نظریه تفکیک قوا اجرا می شود که قوای سه گانه دارای حدود و اختیارات و وظایف تعیین شده ای می باشند و هیچ یک بر دیگری احاطه و تسلط ندارند همان گونه که از سیاق قانون اساسی، وظایف و اختیارات مجلس و کلام نورانی حضرت امام بر می آید، اصل تفکیک قوا با برتری نا محسوس قوه مقننه نسبت به سایر قوا پیش بینی شده و به مرحله اجرا درآمده است.
حضرت امام (ره)از آغاز حکومت و شکل گیری اولیه نهضت، بر نقش مردم به عنوان عنصر اساسی و بی بدیل در تشکیل حکومت اسلامی و بعد از آن هم تا آخرین مرحله بر این مسئله تأکید فراوان داشته و بر آن صحه می گذاشتند و به لحاظ این اهمیت و نقش محوری که برای مردم قائل بودند، مجلس را عصاره فضائل ملت و تبلور آن می دانستند.
ضمن حمایت و پشتیبانی از سایر ارکان و نهادهای نظام جمهوری اسلامی ایران، برای مجلس شورای اسلامی نقش ویژه ای قائل بودند و معتقد بودند کارکرد درست و صحیح مجلس ضمن ایجاد رفاه مادی برای مردم، موجبات سعادت اخروی و ابدی آنها را فراهم آورده و از تکثر قدرت در هرم مرکزی آن جلوگیری به عمل می آورد.
ادامه مطلب