ویژگی های جریان شناسی سیاسی عاشورا

در جریان شناسی سیاسی عاشورا غیر منطبق با رویه و مدل مصطلح دموکراسی در قالب اکثریت و اقلیت مواجه می باشیم که حسب این مدل اکثریت دارای حق،مشروعیت و مقبولیت و حاکمیت می باشد.

پس در جریان شناسی سیاسی عاشورا اقلیت و اکثریت قابل طرح نمی باشد و با رویکرد ایدئولوژیک این جریان شناسی حسب دسته بندی حق و باطل، مطرح و ترسیم شدنی است.

از زاویه جهانی بینی نیز دو   جهان بینی اسلام ناب و اسلام اموی رو در روی هم صف آرایی کرده اند و این دو دسته نماد وتمام آرایش سیاسی عاشورا محسوب می شود که دارای ویژگی های متمایز ومتضاد در عرصه  تفکرعملی و سیاسی است که بدان اشاره می گردد.

جریان شناسی سیاسی عاشورا

جریان شناسی سیاسی عاشورا را می توان به شرح ذیل ترسیم نمود که دراین واقعه، پنج طیف که هر کدام به دسته های مختلف تقسیم شده و دارای مواضع فکری وعملی گوناگونی است مشاهده می گردد.

1- طیف آل ابی سفیان: دشمنان تا دندان مسلحی که هیچگاه دعوت امام را نپذیرفتند .

2- طیف اهل کوفه : کسانی که از سید الشهداء دعوت کردند اما عهد خود را با امام (ع) شکستند.

3- لشکر عمر سعد : که خود به دسته های مختلف تقسیم شده بود .

فلسفه عزاداری اهل بیت (ع) آثار و فواید

مراسم عزاداری ابا عبدالله الحسین (ع)آثار و فواید بسیاری برای جوامع اسلامی وبشریت دارد. که می توان به مواردی اشاره نمود:

 1- انسان سازی :

در فرهنگ شیعی عزاداری باید از سنخ معرفت و شناخت باشد که همدردی با آن بزرگواران و با یادآوری فضایل و مناقب و آرمان های آنان همراه بوده و از این رو آدمی باید به سمت الگوگیری و الگوپذیری از آنان سوق داده شود .چنانکه درعزاداریها باید شعور و شور یعنی شناخت و عاطفه درهم آمیزد که نتیجه اش پیاده کردن اوصاف محبوب در وجود خویشتن خواهد بود . پس این گونه مجالس بهترین مدرس برای آموزش و تربیت انسان درجامعه است .

 2- جامعه سازی :

بعد از مرحله انسان سازی  تغییر درونی انسان به عرصه جامعه نیز کشیده می شود و آدمی می کوشد که آرمانهای اهل بیت (ع) را درجامعه حاکم کند . به همین دلیل می توان گفت، یکی از حکمت های عزاداری ساختن جامعه مطلوب بر اساس الگوهای ارائه شده از سوی ائمه اطهار علیه السلام می باشد.

 3- انتقال فرهنگ اهل بیت به نسل های بعد :

این حقیقت که نسل جدید در سنین کودکی درمجالس عزاداری با فرهنگ اهل بیت (ع) آشنا می شوند، یکی از عوامل جامعه پذیری سیاسی واعتقادی است که آموزه های نظری و عملی امامان به نسل های آینده منتقل می شود.